Jean De Groote

Geboortedatum: 1955
Geboortestad: Zingem
Website: www.jeandegroote.com

Over de kunstenaar

meer info of prijs voor het werk gepresenteerd tijdens Salon des Artistes sebastiandmorra@hotmail.com


Volle maan - 70x60 cm


Wolken - 73x56 cm


zonder titel - 58x70 cm

Sterk filosofisch georiënteerd werk.

Sinds enkele jaren focust  Jean De Groote in zijn kunstwerken op de tentaculaire infiltratie van het private in de publieke atmosfeer. Tekenend voor deze evolutie is de verbuiging van het begrip ‘intiem kapitaal’, wat filosofe Stine Jensen omschrijft als ‘alles wat betrekking heeft op waardevolle persoonlijke informatie’. Voorheen werd dat slechts gedeeld binnen een kleine kring, terwijl het privédomein vandaag overal is. Onder invloed van de sociale media is de ontsluiting ervan massaal geworden, met als gevolg een chronische aanwezigheid van het private in onze leefwereld. Ondanks een zekere weerstand bestaat de houding van Jean de Groote tegenover dit exhibitionisme van informatie evenzeer uit fascinatie. Mits men zich vergewist van veranderde premissen groeien er - zoals bij de meeste fenomenen – tevens zinvolle perspectieven uit voort. Zo faciliteert de digitale beeldenflow en de comfortabele toegang tot allerhande data zijn positie van solitaire observator en commentator.

Zonder pretentieusheid kan men stellen dat zijn werk een geestelijke affiniteit vertoont met de iconografie van Pieter Bruegel de Oude, Jacques Callot, Honoré Daumier of James Ensor. Allen maakten ze vaak toespelingen op de actuele gebeurtenissen van hun tijd. Op vormelijk vlak ambiëert De Groote eenzelfde directe, vrijwel instinctieve stijl, vertrekkend vanuit het kleine gebaar. Letterlijk kan dit bestaan uit een krabbel, een vlek of een oneffenheid op een vel papier, welke uitbloeit in de sensualiteit van een lijn of penseelstreek. Verschillende werken van klein formaat roepen de ondeugendheid van Middeleeuwse drolerieën op, zoals het regelmatig opduiken van een plassende figuur. In één van zijn voorstellingen schijnt die de wereldbranden te blussen en zou die het alter ego van de kunstenaar kunnen belichamen. Denkend aan Bruegel’s spreekwoorden, verbeeldt het beplassen van de maan een onmogelijke onderneming. Op zijn minst vindt Jean De Groote nog steeds een uitdaging in de realisatie van kunst als een spiegel waarin zich de verhouding van mens tot universum reflecteert.

Opvallend in de reeks Observations Intimes is de samenvoeging van kleinere  delen, niet alleen tot grotere compositorische gehelen, maar vooral tot omvangrijke formaten. Ondanks de variatie in het kadreren van zijn onderwerpen, maakt hij zelden gebruik van de blow up. Precies de uitvergroting heeft vaak tot gevolg dat het intieme ontdaan wordt van elke fragiliteit en zich slechts nog openbaart als harde feitelijkheid. Het betreft met andere woorden een hardcore-status waarin de getoonde werkelijkheid zich als totalitair manifesteert, ze laat geen keuzemogelijkheden meer tot een diverse of gelaagde interpretatie. Tegenover de onthulling of extreme ontbloting stelt de kunstenaar raadsel, geheim en ritueel. Dit blijkt onder meer in The Inauguration, de weergave van een ceremonieel dat, mede door de clair-obscurwerking, onbestemd en open blijft. In diezelfde context past Death Row, omdat de pornificatie van de blik slaat op de emotionele immunisering van ons kijken. In dit geval is er het schouwspel van de executie waarbij de dood geen nulpunt is maar een spektakel. De kunstenaar verdubbelt onze blik via de kijkende personages en confronteert ons, niet met een doodsvoltrekking, maar met de leegte.

Tegenover afwezigheid staat in deze schilderijencyclus de massa,  met Het Grote Werk / De verrijzenis als pièce de résistance. Het bestaat uit nauwelijks gedefiniëerde figuren, in feite silhouetten en schimmen, die een menselijke zwerm vormen. Door de verdichte gedeelten gaat er een sinistere, apocalytische dreiging uit van dit gekrioel. Via details ontwaart men de folteringen en de cumulatie van leed. Toch voltrekt zich, verscholen in de meest dense schilderpartij, een omkering onder de vorm van een verrijzenis. Een ander punctum in de compositie is de geknielde figuur die de kijker, wij dus, fotografeert. Door ons kijken op die manier symbolisch vast te leggen, heeft dit kunstwerk de allure van een parabel met de hedendaagse gemediatiseerde blik als onderwerp.

In het verwante schilderij Group onderscheiden zich enkele personages via een zeepbel of doorzichtig vlies rond het hoofd. Ondanks een gerelateerdheid aan de vanitassymboliek, kan het zowel als existentiële fragiliteit (naakt doelwit) of kortzichtig narcisme begrepen worden. Kenmerkend is dat De Groote zelden voor een voor de hand liggende eenduidigheid kiest. Even typerend is het feit dat vele kunstwerken in Observations Intimes met losse, spontane toetsen, weggeschilderd lijken van directe herkenbaarheid. Een artistieke strategie en een prikkel om ons kijken te intensifiëren en meer onderzoekend te maken. Het sluit aan bij de fundamentele vraag: hoe kan men zich als mens en kunstenaar in deze samenleving engageren zonder te verstikken in de gelatenheid van een meute?

Tekst: Stef Van Bellingen

 

 

Exhibitions

In binnen en buitenland sinds 1980 . Homegallery S&H De Buck - Zuidstationstraat Gent